زمانی که در تابستان 1387 با دوست عزیزم محسن بدره در حال طراحی نخستین دوره دعوت بودیم، دعوت را نه به عنوان یک رویداد که به عنوان یک سنت در نظر داشتیم. چیزی که برگزاری دوره چهارم نشان از تحقق آن دارد. به اعتقاد بنده، دعوت یک جریان علمی دانشجویی اصیل بوده و متعلق به همه دانشجویان رشته معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات است و همه ما موظفیم در حفظ این سنت دانشگاهی ارزنده و ارتقای آن تمام تلاش خود را بنماییم.

امسال، مجتبی صمدی تلاش گسترده و برنامه‌ریزی شده‌ای را برای دوره چهارم شروع کرده است و همه دانشجویان (به ویژه ورودی‌های 85 رشته) به او کمک خواهند کرد که دوره چهارم قوی‌تر و پربارتر از سه دوره قبل برگزار شود. در سه سال گذشته، دوره دعوت بیشتر منعکس کننده علایق و جهت‌گیری‌های پژوهشی نسل اول (ورودی‌های 1383) – حتی بعضاً در سبک اجرا- دانشجویان بود. و امسال نسل‌های بعدی دانشجویان در نقش برنامه‌ریز و طراح دوره، توانایی‌ها و خلاقیت‌های خود را به نمایش خواهند گذاشت. این دعوتی برای حضور در دوره دعوت است: فرهنگ و ارتباطات را با دعوت تجربه کنید!

از آن‌جا که پس فردا در مراسم افتتاحیه دوره چهارم نخواهم بود، با نگارش این یادداشت مختصر قصد داشتم به همه دوستان عزیزم که در حال تدارک برگزاری دوره چهار هستند خسته نباشید گفته و برایشان آرزوی موفقیت نمایم. اکنون در لیسبون (پرتغال) و در یک مدرسه تابستانی بین‌المللی هستم. آن‌چه که دریافتم این است که ما تمام ظرفیت‌ها و پتانسیل‌ها برای تبدیل شدن به یک مدرسه تابستانی مطرح بین‌المللی را داریم. بی‌شک با تلاش برنامه‌ریزی شده ما این امر در آینده نزدیک تحقق خواهد یافت. دعوتی دیگر در راه است: این دعوتی برای ایده‌پردازی و برنامه‌ریزی برای دعوت پنجم است!

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره مدرسه تابستانی دعوت به اینجا مراجعه کنید.

مصاحبه کوتاه من درباره دوره دعوت را بخوانید.

انعکاس این مطلب در وبلاگ حمید درویشی را بخوانید.